العلامة المجلسي

137

عين الحيات ( فارسى )

نعمت است ، و حسن طلبى است كه تو خداوندى كه پيوسته احسان كرده‌اى ، اكنون نيز احسان نمائى بعيد نيست ، و نعمتهاى خدا را بر ديگران ياد كردن نيز حسن طلبى است كه چون به همهء مخلوق احسان كرده سزاوار است كه به من احسان نكنى ، چنانچه شخصى نزد بزرگى مىرود ، و قصيده‌اى يا نثرى را بر او مىخواند ، و كرمهاى او را ياد مىكند كه بر او نيز كرم كند ، و لهذا وارد شده كه بهترين دعاها الحمد للّه است . و ايضا چون گناهان آدمى موجب محرومى از خيرات و سعادات است ، پيش از دعا استغفار از گناهان بايد كرد تا موجب رفع موانع شود ، و به حمد و ثنا او را قربى به جناب مقدّس ايزدى حاصل شود كه حاجتش زودتر برآورده شود ، و بر اين مضامين احاديث بسيار است . چنانچه منقول است كه مفضّل به حضرت صادق عليه السّلام عرض نمود كه : دعاى جامعى تعليم من فرما ، حضرت فرمود : حمد الهى بكن كه چون حمد الهى كردى هركه نماز مىكند براى تو دعا مىكند مىگويد سمع اللّه لمن حمده ، يعنى خدا مستجاب كرد دعاى حمدكنندگان خود را « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : هرگاه يكى از شما بخواهد از خداوند خود حاجتى سؤال نمايد از حاجت‌هاى دنيا و آخرت ، بايد ابتدا كند به ثنا و مدح خداوند عالميان و صلوات بر محمّد و آل محمّد ، بعد از آن حاجت خود را بطلبد « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : اوّل خدا را به صفات كمال مدح كن ، پس ثنا بگو او را بر نعمتها و شكر كن ، پس اقرار به گناه خود بكن ، بعد از آن سؤال كن ، و اللّه كه هيچ

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 503 ح 1 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 484 ح 1 .